مشخصات فنی عینک آفتابی در درجه اول عملکرد محافظتی و نوری آنها را اندازه گیری می کند. اساسی ترین معیار، سطح محافظت در برابر اشعه ماوراء بنفش (UV) است-که اغلب به عنوان "UV400" یا "100% محافظت UV" نامگذاری می شود- که نشان می دهد عدسی ها اشعه های UV با طول موج تا 400 نانومتر را مسدود می کنند. این یک شاخص حیاتی از قابلیت حفاظتی است.
یکی دیگر از پارامترهای کلیدی، انتقال نور مرئی (VLT) است که به درصد نوری که از لنزها عبور می کند اشاره دارد. نرخ انتقال کمتر به معنی لنزهای تیره تر و قابلیت مسدود کردن نور قوی تر است. صنعت معمولاً لنزها را به پنج کلاس (0 تا 4) طبقهبندی میکند: کلاس 0 بالاترین انتقال نور را ارائه میکند و آن را برای شرایط کم نور مناسب میکند. کلاس 1 برای روزهای ابری مناسب است. کلاس 2 برای استفاده روزمره شهری ایده آل است. کلاس 3 برای محیط های روشن در فضای باز طراحی شده است. و کلاس 4 برای شرایط بسیار روشن در نظر گرفته شده است اما به طور کلی برای رانندگی توصیه نمی شود. مشخصات عملکردی اضافی عبارتند از پلاریزاسیون، مواد لنز (مانند پلی کربنات، رزین، یا شیشه)، مقاومت در برابر ضربه و انواع پوشش (ضد-ضد انعکاس، ضد-ضد خش، یا اولئوفوبیک/ضد لک-). در مجموع، این پارامترها تجربه واقعی کاربر از جمله وضوح بصری، دوام و راحتی را تعیین می کنند.
