عینک آفتابی عمدتاً از دو جزء اصلی-عدسی و فریم- تشکیل شده است که لنزها به عنوان عنصر عملکردی حیاتی عمل میکنند. لنزها معمولاً محافظت در برابر اشعه ماوراء بنفش را ارائه می دهند و ممکن است ویژگی هایی مانند پلاریزاسیون، رنگ آمیزی یا پوشش های ویژه را برای کاهش تابش خیره کننده، افزایش وضوح بصری و ارائه سطوح مختلف فیلتراسیون نور مناسب برای محیط های مختلف داشته باشند.
این قاب از لنزها پشتیبانی و محکم می کند و در عین حال بر راحتی پوشیدن و استایل کلی تأثیر می گذارد. مواد متداول شامل استات، فلز و کامپوزیتهای مختلف است که هر کدام ویژگیهای متمایزی از نظر وزن، انعطافپذیری و دوام دارند. طراحی قاب همچنین شامل اجزایی مانند شقیقه ها، پدهای بینی و لولاها می شود. این جزئیات ثبات و تناسب عینک را تعیین می کند.
اگرچه پدهای بینی و شقیقه ها اجزای کمکی محسوب می شوند، اما به طور قابل توجهی بر تجربه کاربر تأثیر می گذارند. پدهای بینی فشار را توزیع می کنند تا اطمینان حاصل شود که عینک آفتابی به طور ایمن روی پل بینی قرار می گیرد، در حالی که شقیقه ها تعیین می کنند که عینک چقدر محکم و راحت قرار می گیرد. در نهایت، این اجزا در مجموع عملکرد و تجربه استفاده از یک عینک آفتابی را تعریف می کنند.
